Wall charts, history and European Identity

Uit de handleiding uit 1857: Geheel onverwachts verscheen Prins Maurits den 27 of 28 Maart met ruim 5000 man voor Geertruidenberg, dat 1000 man in bezetting had, van alles rijkelijk voorzien was, en gegronde hoop kon hebben op ontzet. Den 7 April bemachtigde hij eene schans Steelhoven, die tot de buitenverdedigingswerken der vesting behoorde, en sloeg hij zijn leger in twee kampen op, ten Oosten en ten Westen van het riviertje de Donge, en vereenigde beide deelen door bruggen. Hij zelf gebood de linker-, Hohenlo de regterafdeeling. Daarop liet hij, grootendeels door de soldaten, om zijne legerplaats eene linie van verschansingen opwerpen. Het belegeringswerk leed door een hevigen storm en zware regens grote belemmering, waardoor dan ook in Julij het beleg nog weinig gevorderd was. Intussen naderde een leger van 15,000 man tot ontzet. De bevelhebber der stad deed op den hoogsten toren gedurig wachthouden, opdat hij de pogingen van het leger, te regter tijd, konde ondersteunen. Om hieraan een einde te maken deed Hohenlo op dien toren eenige kanonstukken rigten, die zodanig verborgen waren, dat de vijand ze niet bemerken kon. Toen liet hij door trommelslag en trompetgeschal loos alarm in het leger maken, met het doel, dat de vijandelijke bevelhebbers den toren zouden beklimmen, om te vernemen, wat er gaande was. Zoo als hij gehoopt had, gebeurde het. Nu deed hij alle kanonstukken tegelijk afschieten, 't geen eene vreeselijke vernieling veroorzaakte, en werkelijk den bevelhebber met velen zijner officieren het leven kostte. Dit wordt op de plaat voorgesteld. Gij ziet daar Hohenlohe, wijzende op de kerk, die in eene rookwolk gehuld is, den Prins van dit feit verslag geven