Wall charts, history and European Identity

Skip to content
EU Culture Programme; Education and Culture DG

Navigation

  • Log in
  • Sign up
  • Home
  • Over deze website
  • Literatuurlijst
  • Contact

Nederlands Engels Frans Duits Deens

  • Tijd
  • Plaats
  • Thema's

Zoeken 

Gevonden resultaten

25 Gevonden resultaten "grave".

Search filters

  • graf (2)

Sorteer de resultaten

  • Gesorteerd op naam
  • Gesorteerd op plaats
  • Gesorteerd op publicatiedatum
  • Gesorteerd op jaar
  • Diashow van de resultaten »

Koning Willem I. , 1906 - Uit de handleiding uit 1913: Koning Willem I werd den 24 Ausgustus 1772 te ’s-Gravenhage geboren; bij den doop ontving hij de naam Willem Frederik. Hij is de zoon van de Stadhouder Willem V en van Frederika Sophia Wilhelmina Prinses van Pruisen. Met het Pruisische leger streed Willem tegen Napoleon. Den 30ste November 1813 landde hij in Scheveningen en de dag daarop – 1 December – werd hij te Amsterdam tot Souverein Vorst uitgeroepen. In 1814 kwam de nieuwe Grondwet tot stand en in Maart 1815 aanvaardde Willem de titel van Koning der Nederlanden en Groothertog van Luxemburg.
792 viewsfavorieten 0 times
De aanhouding van Prinses Wilhelmina aan de Goejanverwellesluis, 1787. Oudewater, 1911 - Uit Nederlandsche schoolplaten van J.B. Wolters’uitgevers-maatschappij uit 1927: ‘In den vroege morgen van den 28en juni 1787 vertrok Prinses Wilhelmina met een klein gevolg uit Nijmegen naar Den Haag met het doel daar een tegenomwenteling te bewerken ten gunste van haar gemaal Prins Willem V. Door alle gemis aan voorzorgen om haar incognito te bewaren was de Commissie van Defensie te Woerden reeds vóór het vertrek van de Prinses verwittigd van haar komst. Een uur voorbij Schoonhoven werd de Prinses aangehouden en in afwachting van de beslissing der Defensie-Commissie werd H.K.H. met haar gevolg gevoerd naar de Goejanverwellesluis, waar de Prinses met haar gevolg genoodzaakt werd uit te stappen en in een boerenhofstede onder bewaking werd gesteld. De Goudsche vrijkorporisten en eenige ruiters van Hessen Philipthal houden dreigend de wacht.’ In 1787 waren de spanningen tussen patriotten en prinsgezinden zo hoog opgelopen dat de Republiek der Verenigde Nederlanden op de rand van een burgeroorlog stond. Stadhouder Willem V was in Nijmegen maar ondernam niets. Zijn daadkrachtige vrouw Wilhelmina van Pruisen nam echter het heft in handen en vertrok in het geheim naar Den Haag om orde op zaken te stellen. De patriotten ontdekten dit en hielden de prinses aan in de buurt van Goejanverwellesluis, nabij Gouda. Dit incident vormde de directe aanleiding voor de inval van de Pruisen in de Republiek. Frederik Willem II van Pruisen schoot zijn zuster Wilhelmina te hulp en eiste genoegdoening (satisfactie) van het gewest Holland. Nadat een groot leger van 20.000, of 26.000, een enkele auteur beweert zelfs 30.000 goedgetrainde Pruisische soldaten onder leiding van de hertog van Brunswijk de rust herstelde in de rebellerende steden, keerde het stadhouderlijk paar naar 's-Gravenhage terug. (bron:Wikipedia en Nationaal Archief/internet)
1,573 viewsfavorieten 0 times
Ontmoeting der princes Wilhelmina aan de Goejanverwellensluis (1787) Goejanverwellesluis bij Hekendorp (tussen Haastrecht en Oudewater), 1856 - In 1787 waren de spanningen tussen patriotten en prinsgezinde zo hoog opgelopen dat de Republiek der Verenigde Nederlanden op de rand van een burgeroorlog stond. Stadhouder Willem V was in Nijmegen maar ondernam niets. Zijn daadkrachtige vrouw Wilhelmina van Pruisen nam echter het heft in handen en vertrok in het geheim naar Den Haag om orde op zaken te stellen. De patriotten ontdekten dit en hielden de prinses aan in de buurt van Goejanverwellesluis, nabij Gouda. Dit incident vormde de directe aanleiding voor de inval van de Pruisen in de Republiek. Frederik Willem II van Pruisen schoot zijn zuster Wilhelmina te hulp en eiste genoegdoening (satisfactie) van het gewest Holland. Nadat een groot leger van 20.000, of 26.000, een enkele auteur beweert zelfs 30.000 goedgetrainde Pruisische soldaten onder leiding van de hertog van Brunswijk de rust herstelde in de rebellerende steden, keerde het stadhouderlijk paar naar 's-Gravenhage terug. (bron:Wikipedia en Nationaal Archief/internet)
930 viewsfavorieten 0 times
Prins Johan Willem Friso verdrinkt bij den Moerdijk (1711) Hollands Diep tussen Moerdijk en het Strijense Sas, 1856 - Op de veertiende juli 1711 kwam de vierentwintigjarige prins Jan Willem Friso door verdrinking om het leven. Hij was op weg van het leger naar 's-Gravenhage, om met de koning van Pruisen een geschil over de nalatenschap van Willem III bij te leggen. In onstuimig weer liet de prins zich van de Moerdijk naar het Strijense Sas overzetten. Midden op het water stapte hij van de veerschuit over op de schouw, om daar in zijn koets tegen de stortregen te schuilen. De veerschuit kwam behouden aan land, maar de schouw maakte door een rukwind bij de wal slagzij, zodat de prins die de koets verlaten had en zich aan de mast vasthield, in het water werd geslingerd. De koets stortte over boord, waardoor ook nog de kolonel van de prinselijke lijfwacht, Hilken, verdronk. Pas negen dagen later vond men het lijk van de prins. Zes weken later werd zijn zoon, de latere stadhouder Willem IV, geboren. (tekst uit DBNL: Dedalo Carasso (red.) Helden van het vaderland.)
1,041 viewsfavorieten 0 times
Koning - stadhouder Willem III. , 1906 circa - Uit de handleiding uit 1913: Van geen der Oranjevorsten bestaan zoveel portretten als van hem. Ons portret van Willem III is genomen naar een schilderij in het paleis te Windsor van Godfried Kneller. De kleding van de Koning-Stadhouder is het kroningsornaat van de Engelse koning, waarvoor de kleur, vorm, stof en versieringen ontleend zijn aan het voorgeschreven ordekleed. Zo is bijvoorbeeld de broek een nauwe half-korte broek met rolkousen. De voering in de rok en mantel zijn van hermelijn. De koningskroon is voorzien van een hermelijnen rand en een goude rijksappel. De lange krulpruik en de witte kanten bef van de Stadhouder verschillen niet veel van die, welke de Zonnekoning draagt, deze dracht was dan ook eigen aan hun tijd.
830 viewsfavorieten 0 times
Dood der De Witten (1672) 's-Gravenhage, 1856 - Nadat in het rampjaar 1672 de macht van Johan de Witt was gebroken en Willem III was aangesteld als opperbevelhebber van het Staatse leger, waren de tegenstanders van De Witt nog lang niet tevreden. Er werd daarom tegen zijn broer Cornelis een valse aanklacht in elkaar gezet, volgens welke hij een complot zou hebben beraamd tegen Willem III. Terwijl hij op deze beschuldiging gevangen werd gehouden in de Gevangenpoort te 's-Gravenhage, kwam zijn broer hem op 20 augustus bezoeken. Toen deze bij hem was, hitsten enkele Oranje-gezinde vijanden de menigte tegen de broers op, waarna men de Gevangenpoort binnendrong, hen naar buiten sleurde en op gruwelijke wijze vermoordde. (bron: DBNL S.H. Levie, Het vaderlandsch gevoel)
1,033 viewsfavorieten 1 Tijd
Jan van Galen voor Livorno gewond (1653) Middellandse zee, Livorno, 1856 - In 1651 aanvaardde het Engelse parlement de Navigation Act, waardoor het vervoeren van goederen uit de Engelse koloniën en het vervoer van alle goederen naar Engeland uitsluitend aan de Engelse handelsvloot werd toegestaan. De relatie tussen de Republiek en Engeland kwam daardoor onder druk te staan. Het Engelse Parlement verklaarde op 10 juli 1652 de oorlog. Over het hele Kanaal en de zuidelijke Noordzee werd gevochten. De Engelse admiraal Blake stuurde na een aantal zeeslagen het grootste deel van de Engelse vloot naar de Middellandse Zee, omdat hij meende dat de strijd was gestreden. Bij het uitbreken van de Engelse oorlog was Jan van Galen benoemd als bevelhebber over de Nederlandse schepen in de Middellandse Zee. Bij Livorno kwam het tot een zeeslag met de Engelsen. In de Slag bij Livorno op 14 maart 1653 werd hij zwaar gewond: zijn rechterbeen moest onder de knie worden afgezet. Hij overleed 9 dagen later aan zijn verwonding. Zijn lijk werd gebalsemd en naar het vaderland overgebracht, waar hij in de Nieuwe Kerk te Amsterdam werd begraven.
1,049 viewsfavorieten 0 times
De grote vergadering te 's-Gravenhage, 1651. Scene of action, 1945-1950 - Uit de handleiding uit circa 1948: In de avond van Zondag, de 6de November 1650, waren honderden Hagenaars verzameld in de omgeving van het Binnenhof te ’s-Gravenhage. Onder die menigte heerste een sombere, verslagen stemming. Want door Den Haag had het schier ongelooflijke gericht gelopen, dat de jonge stadhouder prins Willem II die avond omstreeks negen ure overleden was. De laatste Oranje van hen was heengegaan. De Staten van Holland trokken de bevoegdheden van de stadhouder aan zich, waarmee zij te kennen wilden geven, dat zij geen plannen hadden om een nieuwe stadhouder te benoemen. Van 18 januari tot en met 21 januari 1651 werd de eerste grote vergadering belegd. Het eerste punt van de vergadering was het stadhouderschap. Er werd besloten geen nieuwe stadhouder aan te stellen. Het tweede punt was de religie. Besloten werd de protestantse kerk niet tot staatskerk te verheffen. De plakkaten tegen de katholieken bleven van kracht. Een derde belangrijk punt was de organisatie en de bevelstructuur van het leger. Besloten werd dat elk gewest zijn eigen leger zou onderhouden en zij kregen zeggenschap over officiersbenoemingen en troepenbewegingen. Uit de handleiding uit circa 1948: Aan de linkerzijde van de afbeelding staan een groep mennen : De Witten. Met de rug naar ons toegekeerd Johan de Witt, Jacob de Witt en Koenraad van Beuningen. De twee figuren die tegenover het drietal staan, zijn twee Amsterdamse patriciërs te weten Cornelis de Graeff en Cornelis Bicker. De persoon die de groep nadert is de Zeeuwse pensionaris Veth. In de groep rechts staat Jacob Cats (de figuur met grijze mantel. Met het gelaat naar de beschouwer gekeerd). Achter Cats staat raadpensionaris Adriaen Pauw. Cats is in gesprek met een Friese afgevaardigde. De figuur die staat te luisteren is Jacob Wassenaer van Obdam.
1,078 viewsfavorieten 0 times
Vrede van Munster (1648) Munster, 1856 - (tekst uit 1857) De Republiek had na loffelijk volharden gezegevierd en trad met fierheid op onder de vrije staten van Europa. En hoe? - verneemt het uit dit weinige, dat ik u mededeel van de 79 punten, waaruit het vredesverdrag bestond: De Koning van Spanje erkende de Vereenigde Nederlanden voor vrije en souvereine landen, op welke hij niets te eischen had. Elk behield, wat hij op den oogenblik van 't sluiten des vredes bezat; hierdoor behielden de Staten de stad en meijerij van 's-Hertogenbosch, de stad en baronnij van Breda, de stad en 't land van Maastricht, de stad Grave en 't land van Kuik, Hulst met zijne onderhoorigheden en Axeler ambacht. Deze landen kregen den naam van Generaliteitslanden, omdat zij tot geene der Gewesten behoorden. Voorts werd onze vaart op O. en W. Indië gehandhaafd op zeer gunstige voorwaarden. In 't stuk der Godsdienst werd den Staten genoegen gegeven. Op deze en andere voorwaarden werd de vrede met Spanje den 30 Januarij 1648 te Munster geteekend.
1,127 viewsfavorieten 1 Tijd
Frederik Hendrik voor ’s-Hertogenbosch, 1629. ’s-Hertogenbosch, 1950-1953 - Uit de handleiding 1959: ‘‘Niet enkel om het rijksrumoer, dat om de Bossche Stedemaagd was in de zomer van het jaar 1629, maar bovenal om het strategisch talent, hetwelk de Stedendwinger toen aan de dag legde, is de belegering van ’s-Hertogenbosch een van de merkwaardigste uit de tachtigjarige oorlog. In de geduchte omwalling, de uitgestrekte çontrevallation’ der vestingbouwkundigen, die zich als een tegen-stad keert tegen een ommuurde veste, vormt in deze belegering de ‘groote batterij’. Naar het westen ligt het dorp Vught. Op de plaat staat een geharnaste ruiter-officier vóór de Prins om zijn orders te ontvangen. De eerbiedingshouding tegenover een meerdere eist een ruststand met de linkervoet vooruit. De schuine oprit dwingt de officier tot een kniebuiging. Zijn paard wordt door een boer aan de toom gehouden. Hij is één van het leger der schansgravers, die uit Holland zijn gekomen. Dit is dus de gespannen toestand van de 14de Juni, toen alles in staat van paraatheid was om elke ontwikkeling der krijgsverrichtingen te overzien en te beantwoorden. De bevelhebbers van deze sector zijn bijeen. De voornaamste, prins Frederik Hendrik, is hoofd en hart van allen en alles. Hij is het centrum van het tafereel. Er staan ter zijde enkele pages, die de Prins in zijn legerplaats moesten dienen. Een ervan draagt de helm van zijn heer. Naast de Prins staat de Friese stadhouder Ernst Casimir, De kanonniers richten de stukken. Het kanon achter de Prins is gereed om te vuren. Een sergeant houdt de lontstok met ontstoken lont klaar. In de groep achter Frederik Hendrik komt de Engelse aanvoerder, sir Horatio Vere, uit. Ook de dichter Constantijn Huygens, die als secretaris van de Prins bij alle handelingen van Frederik Hendrik betrokken werd, bevindt zich in de staf. Terzijde staat Jan Adriaansz Leeghwater. Zijn waterwerken vormden een uiterst belangrijk deel van de stellingen tegen de stad. De orange-blanche-bleu-vlag, die van alle stellingen waait, spreekt zowel van de aanvoerder,de Oranjeprins, als van de Staten. De standaard van Frederik Hendrik, door een geharnaste ruiter gedragen, volgt de opperbevelhebber op alle tochten door het leger.’
1,126 viewsfavorieten 0 times
’s-Hertogenbosch door Frederik Hendrik belegerd, 1629. ’s-Hertogenbosch, 1911 - Uit handleiding circa 1915: ‘Niet enkel om het rijksrumoer, dat om de Bossche Stedemaagd was in de zomer van het jaar 1629, maar bovenal om het strategisch talent, hetwelk de Stedendwinger toen aan de dag legde, is de belegering van ’s-Hertogenbosch een van de merkwaardigste uit deTachtigjarige oorlog. De plaat geeft een panorama te zien, zoals dit zich voorgedaan zou hebben aan de aanschouwer, die in de middag van de 19e Juli anno 1629 de Vuchter kerktoren had beklommen en vandaar zijn blikken naar het noorden had gewend. Beneden ziet hij nog juist het hoofdkwartier van de Prins, waar zich een stukje kampleven afspeelt. Marketensters en zoetelaars hebben daar hun tentjes en hutjes opgeslagen. Op de maat van de viool doen soldaten en vrouwen een lustig rondedansje. Van links komt de Prins op zijn schimmel aanrijden tussen twee hoofdofficieren, voorafgegaan door een officier te paard en twee pages en gevolgd door enige gewapende manschappen. ’s-Hertogenbosch ligt daar midden in het Spaanse inundatiewater, dat de Prins zo vernuftig wist af te tappen en te leiden om zijn eigen kamp ter bescherming tegen een ontzettingsleger. Het grootste fort is al in ’s Prinsen macht. Een volgende wordt vandaar uit beschoten en veroverd. Dan worden de loopgraven aangelegd tegen een bolwerk van de Vuchterpoort en daarna moet de stad zich overgeven.’
1,249 viewsfavorieten 0 times
Ontmoeting van Prins Maurits en Spinola (1608) tussen Rijswijk en 's-Gravenhage, 1856 - (tekst uit 1857) In 1603 was de Genuees Ambrosius Spinola in dienst van de Aartshertogen Albertus en Isabella getreden. Deze was een zeer aanzienlijk en vermogend man en kwam aan 't hoofd van 8000 soldaten, op eigene kosten en die zijner vrienden geworven. In de Nederlanden behaalde hij eenige voordelen. Zoo wist hij in 1604 Ostende, dat nu drie jaar belegerd was geweest, te bemagtigen. In het volgende jaar nam hij Lingen, in 1605 Lochem, Groenlo en Rijnberk. En nu willen wij zien wat aanleiding gaf tot de ontmoeting dier twee grote mannen. Spanje verlangde naar verademing, en de Aartshertogen wenschten liever in vrede te regeren over gelukkige onderdanen, dan langer krijg te voeren om 't bezit van afgevallene geweste. In Nederland waren de gevoelens verdeeld. De gewesten die 't meest van den oorlog te lijden hadden, zagen het einde van den strijd met verlangen tegemoet. Zeeland en eenige steden in Holland hadden door den handel meer belang en voordeel bij het aanhouden van den oorlog. Ook Maurits was afkerig van den vrede, zoo lang de vijand niet volkomen overwonnen was. De vredehandel werd echter aangevangen. 's Gravenhage was de daartoe bestemde plaats en op onze plaat zijn de Spaansche onderhandelaren het dorp Rijswijk even voorbij. Maurits komt hen met verscheidene aanzienlijke heren te gemoet in acht koetsen. Treffend is de ontmoeting, die daar tusschen de twee grootste veldheeren hunner eeuw plaats heeft. De onderhandelingen duurden ruim een jaar. Op 9 April 1609 werd door de Aartshertogen met de Verenigde Nederlanden als met vrije landen, waarop zij niets te eischen hadden, een stilstand van wapens voor den tijd van 12 jaar gesloten. Jammer maar dat men niet eendragtig tot dien wapenstilstand had kunnen besluiten, en dat vooral de verwijdering tussen Maurits en Oldenbarneveld er onherstelbaar door geworden was.
1,121 viewsfavorieten 1 Tijd
Zeeslag voor Gribraltar (dood van Heemskerk) 1607 baai van Gibraltar, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Jacob van Heemskerk, wien wij reeds door zijn verblijf op Nova Zembla kennen, had den onbepaalden last, om den vijand aan te tasten, waar dit het meeste voordeel zou kunnen aanbrengen. Hij was met zijne vloot van 26 oorlogs- en 4 voorraadschepen naar den Taag gezeild; doch vernemende, dat eene belangrijke Spaansche scheepsmagt in de baai van Gibraltar lag, om op onze koopvaarders te passen, die door de straat het ruime sop wilden kiezen, stevende hij derwaarts. De Spaansche vloot bestond uit 9 galjoenen en 12 andere oorlogsschepen. De onze kreeg haar in den namiddag van den 25 April in 't gezigt. Heemskerk was voor de meerdere grootte en betere uitrusting der vijandelijke schepen geenszins vervaard, en besloot, nadat het gebed gedaan en alles geregeld was, tot den aanval. Hij zelf wilde met den Schout-bij-nacht Mooi Lambert het Admiraalschap aantasten; Alteras, Vice-Admiraal van Zeeland en Kapitein Bras zouden den Vice-Admiraal en de verdere schepen bevechten. De vijandelijke vloot zocht zich te beschermen onder 't geschut van de stad en het kasteel; maar zij werd desniettegenstaande door de onze zodanig gehavend, dat de overwinning volkomen heeten mocht. Op de plaat ziet gij 't galjoen van den Vice-Admiraal in vollen vlam, dat dan ook tot aan het water toe verbrandde; andere schepen trof hetzelfde lot, en het Admiraalschip hield ten laatste alleen den strijd vol, maar heesch toen de witte vlag, ten teeken van overgave. Ongelukkig was Heemskerk reeds in het begin van den strijd doodelijk gewond. Voor de groote mast staande, trof hem een kogel die zijn linkerbeen ver boven de knie wegnam. Zijn gebalsemd lijk werd naar Amsterdam gevoerd, waar het in de Oude Kerk op lands kosten begraven werd.
1,416 viewsfavorieten 1 Tijd
Gevangenneming van Egmond (1567) Brussel, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Op den 9 September 1567 riep Alva, de nieuwe landvoogd, den Raad van State bijeen, om de verdediging van eenige steden te bespreken. Na het eindigen der zitting wordt Egmond, onder eenig voorwendsel, in eene andere kamer geleid, en hem door D'Avila in naam des Konings den degen afgeëischt. Ziet, hoe hij op dien eisch onthutst; hoe hij met fierheid zich op zijn goed geweten schijnt te willen beroepen. Dan - vruchteloos! Hij geeft zich gevangen en wordt weggeleid. Op gelijke wijze was ook zijn vriend, de Graaf van Hoorne, gevangen genomen, zonder dat de eene met het lot des anderen bekend was. De gevangenschap der Graven duurde tot den 5 Junij des volgenden jaars; toen werden zij te Brussel op een schavot onthoofd, en op dienzelfden dag stroomde ook het bloed van nog 16 andere Edelen.
859 viewsfavorieten 1 Tijd
Arnoud van Gelder, weggevoerd door zijnen zoon Adolf (1456) Grave, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: In 1423 kwam Arnoud uit het Huis van Egmond in het Hertogdom Gelderland aan de regering. Arnoud had eene langdurige, maar zeer onrustige regering. Oorlogen met de bewoners van een gedeelte des Hertogdoms, waarmede de Keizer bij opvolging anderen beleende, putteden zijne schatkist uit, deden hem vele onberadene stappen begaan en bragten hem in minachting bij zijne onderdanen, in vijandschap met zijne echtgenoot en in oorlog met zijn zoon. De laatste evenwel veinsde berouw en smeekte vergiffenis, en de Hertogin verzoende zich schijnbaar met haar gemaal. Te Grave werd een feest der verzoening gevierd. Maar alles was slechts gehuicheld! In den nacht van dien verzoeningsdag (9 Januarij 1465) drongen gewapende mannen, door zijn ontaarden zoon Adolf aangevoerd, de slaapkamer des ouden Hertogs binnen, en half gekleed werd hij naar Lobith en vervolgens naar het kasteel te Buren gevoerd. Adolf liet zich hierop als Hertog huldigen, en noodzaakte zijn vader tot afstand van het bewind.
1,384 viewsfavorieten 1 Tijd
Dood van Albrecht Beyling (1425) Schoonhoven, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Jacoba van Beijeren zond Floris van Kijfhoek en eene menigte met hem gevlugte Hoekschen naar Holland om steden te hernemen. Al spoedig lukte dit met de stad Schoonhoven; maar het kasteel werd door Beyling en Van den Koulster zes weken lang moedig verdedigd. Eindelijk noodzaakten gebrek en honger tot onderhandeling, en de Hoekschen stonden allen lijfsbehoud toe, behalve Beyling, die veroordeeld werd om levend begraven te worden. Met gelatenheid hoort hij dit vonnis aan, maar hij heeft vrouw en kind. Hij vraagt eene maand uitstel, en dit wordt hem op zijn woord van eer vergund. IJlings snelt hij henen, regelt zijne zaken, en - ontvlugt? Neen, op den bepaalden tijd is hij terug. En wat doet nu Van Kijfhoek? Zijne ziel is onvatbaar voor zooveel grootheid: Beyling's dood blijft bepaald en in den nacht werd het schrikkelijk doodvonnis, op eene molenwerf buiten Schoonhoven, voltrokken. Bedaard en kalm, gesterkt door den Geestelijke, die hem bijstaat, ziet gij hem in zijne laatste oogenblikken; zijn naam bleef ongeschonden!
926 viewsfavorieten 1 Tijd
Sprooksprekers in de Ridderzaal, 1394 Den Haag, 1968 circa - Uit de handleiding 1969: Wie de titel oppervlakkig beschouwt, zal misschien dat woord sprookspreker omhangen met een waas van romantiek. Maar dat geldt niet (meer) voor de tijd waarin deze plaat ons verplaatst. De veertiende eeuw is de eeuw waarin de opkomende steden zich van hun macht bewust worden; de eeuw van de twisten tussen landsheren en steden ener- en een feodale adelspartij anderzijds die deze landen op de rand van de afgrond brachten. Eens waren de minstrelen de zangers van het middeleeuwse hoofse levenslied. In de veertiende-eeuwse samenleving moet de ‘hovescede’plaats maken voor het burgelijke verlangen naar lering. De minstrelen dalen af tot straatzangers en muzikanten op marktpleinen het publiek vermaken. Hun plaats aan de hoven wordt dan ingenomen door de sprooksprekers die ‘ghedichten segggen’of ‘sproken spreken’tot lering en vermaak. Het eerste het meest. Het tafereel Sprooksprekers in de Ridderzaal is door de heer Isings gegroepeerd rondom de bruiloft van hertog-graaf Albrecht van Beyeren met Margriet des graven Adolfs dochter van Kleve. De bruiloft werd in de feestzaal van het Haagse Hof gevierd. De gebeurtenis van 1394, die het tafereel schildert, mag alleen het waarschijnlijke van dat tijdstip afbeelden. De uiterst kostbare glazenierskunst behoorde nog tot de zeldzaamheden. Wanneer de grote zaal tot feestelijke maaltijden werd ingericht, stond de hoge tafel, waarschijnlijk voor de dubbele haard. De kledij der vorsten en gasten heeft enige beschrijving nodig. Het is april en het voorjaar kan guur zijn. De grote ruimte is moeilijk om te verwarmen met het vuur van de houtblokken onder de schouw. Ons voorgeslacht ging ook binnenshuis warm gekleed. De meeste gewaden zijn met bond gevoerd en omzoomd. De hertog–graaf draagt de wijde, vorstelijke genanche, een opperkleed dat als een herautenmantel gevormd is en met hermelijn gevoerd en gekraagd is. De hertogin-bruid is gekleed in goudbrokkat met hermelijn. Zo is ook haar mantel, die bij de schouders door gouden knopen, die met gouddraadsnoeren verbonden zijn, wordt gedragen. Op haar kapsel draagt zij de hertogskroon. De hertog draagt de hermelijnen hertogsmuts. Twee gasten zitten aan de hoge tafel. Voorraan de deken van het kapittel, die als priester aan het hof verbonden is. Aan de andere zijde van de tafel zit de aanzienlijke heer van Arkel,de tresorier. Achter de priester staat ‘de ridder van myns heren live’, die men thans adjudant-generaal zou noemen. Aan de andere zijde van het afhangende kleed staat ‘de meester cnaep’. Hij stond blijkbaar aan het hoofd van al datgene wat direct of indirect met ’s graven tafel in verband stond. De ‘meester-ridder’in grijze, met zwart bont omzoomde mantel en rode chaperon, staat aan de voet van de estrade. Zijn witte staf wijst zijn waardigheid aan als ‘oppermaarschalk en opperceremoniemeester’. Ter zijde van de heer van Arkel is een beambte te zien, voor wie wij geen naam hebben. Op dit feest is Willem van Hillegaersberghe als sprookspreker de hoofdpersoon. Hij is daarom zo in beeld geplaatst, dat de poort van de afsluiting naar de voorhal hem omlijst en doet uitkomen tegen de donkere betimmering. Willem staat met zijn dichtbundel achteraf; een jonge edelman staat voor de lectrijn en draagt voor uit wat hij in losse vellen voor zich heeft. Zijn muzikaal begeleider, die op de ‘ghitaerne’ tokkelt, is een muzikant uit Saksen. Een vedelaar (violist) van de hertog van Oostenrijk staat achter de Sakser. Op de voorgrond, zittend op de onderste trede van de estrade, zit een onaanzienlijk manneke. Het is ‘Heynken mitten stelt’ een steltendanser.
2,068 viewsfavorieten 0 times
Delft geeft zich bij verdrag over aan Albrecht van Beijeren (1359) Delft, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Daar de krankzinnigheid des Graven, Willem V, hem tot de regering ongeschikt maakte, werd Albrecht, zijn broeder, tot Ruwaard of Regent aangesteld. De Kabeljauwschen waren ten hoogste misnoegd, en verwekten menige opschaudding onder het volk. Te Delft liep dit zoo hoog, dat de stad in volkomen opstand geraakte, en den Ruwaard niet als zodanig wilde erkennen. De Ruwaard belegerde de oproerige stad, welke zich gedurende ruim 10 weken hardnekkig verdedigde, maar den 25 Januarij 1359 bij verdrag overging op harde voorwaarden: duizend burgers moesten, blootshoofds en barrevoets Gravin Machteld en Hertog Albrecht om lijfsgenade bidden, 't welk insgelijks door vijfhonderd vrouwen, blootshoofds, met loshangende haren en in hare beste kleederen, geschieden moest. De Ruwaard liet de voorwaarden, zoo als de plaat u gedeeltelijk voorstelt, op het strengst ten uitvoer brengen.
1,127 viewsfavorieten 1 Tijd
Gevangenneming van Graaf Floris V (1296) Utrecht, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Graaf Floris was te Utrecht om verzoening te bewerken tussen twistende Edelen, 't geen hem ook gelukte. Na den maaltijd, waarmede die verzoening feestelijk besloten werd, stelde men eene valkenjacht voor, en nodigde den Graaf uit, aan dit vermaak deel te nemen. Deze, ofschoon voor dreigend gevaar gewaarschuwd, laat zich vinden. Even buiten Utrecht komen de Edelen hem tegemoet; maar in plaats van zijne vriendelijke groete met wedergroete te beantwoorden, schieten Van Amstel, Van Woerden, Van Velzen en anderen van de zaâmgezworenen op hem toe. Eerstgenoemde grijpt 's Graven paard bij den teugel, en de Vorst, voor de overmagt zwichtende, wordt eerst naar het kasteel Kroonenburg en daarna naar het slot te Muiden vervoerd.
1,381 viewsfavorieten 1 Tijd
Knud den Helliges Død Funen, 1898 - Knud den Hellige var søn af Svend Estridsøn (ca. 1019-1074) og fulgte i 1080 sin bror Harald Hen på den danske trone. Han forbedrede kirkens retslige og økonomiske stilling, men han ønskede også at genoprette Knud den Stores engelske imperium og lå i strid med den tyske kejser Heinrich IV. I sommeren 1086 udbrød der oprør mod ham i Jylland, og han flygtede til Fyn, hvor han søgte tilflugt i Sct. Albani Kirke. Legenden fortæller, at han blev angrebet af mange mænd bagfra, således som det skildres på dette billede, men nyere forskning viser, at han formodentlig havde affundet sig med sin skæbne og blev dræbt foran altret uden kamp. Han blev begravet i kirken, og kort tid blev der berettet om mirakuløse helbredelser ved hans grav. Omkring 1100 blev han kanoniseret som den første danske martyr, og pilgrimme strømmede igennem hele middelalderen til Sct. Knuds kirke i Odense, som han selv havde grundlagt.
738 viewsfavorieten 0 times
Karel de Eenvoudige bevestigt Dirk I in het graafschap (922) Pladella Villa te Bladel, 1856 - Uit de handleiding uit 1857: Behalve den Koning op zijn zetel en den Graaf die voor hem knielt, ziet gij links iemand, die het teeken van de begiftiging (het verley) in de handen heeft (hier een zwaard). Regts staat de Agnaat of naaste bloedverwant des Graven, en aan zijne zijde op den achtergrond iemand die eene valk in den hand houdt. Het was toch de gewoonte, dat de Agnaat den Leenheer een sperwer, valk, twee ijzeren handschoenen of iets dergelijks aanbood als verheergewed, of ten teeken, dat hij diens regt erkende, zoo het bij kinderloos overlijden des Graven gebeuren mogt, dat het leen op den naasten bloedverwant overgaan of verheven worden moest. Verder ziet gij een monnik, die de schrijver van den giftbrief geweest zal zijn; naardien de geestelijke stand toen bijkans alleen de schrijfkunst verstond. Deze brief hield in: dat de Koning Graaf Dirk I begiftigde met eenige landen (die toen evenwel den naam van Holland nog niet droegen) en zich uitstrekten over de bezittingen van de kerk van Egmond, en wel van Hillegom tot voorbij Alkmaar.
938 viewsfavorieten 2 times
De Romeinen in ons land Nederland, circa 1911 - Uit handleiding circa 1915: Het zich ontwikkelend legerdorp bij een Romeinse vesting, geeft enig denkbeeld van de invloed van de Romeinse cultuur op de primitieve beschavingstoestand van de Germanen. Het legerdorp is bevolkt door Romeinse handwerkslieden, marskramers, zoetelaars en oudgedienden, die, zich veilig voelende in de nabijheid van de vesting, hun brood trachten te verdienen door te voorzien in de behoeften der Romeinse legersoldaten. De Germanen, hoe vasthoudend ook aan hun gewoonten, maken gebruik van de kennis van de Romeinse burgers. Zij leren van hen het hout en het ijzer bewerken, klei tot stenen bakken, het graan tot meel malen in de molen, welputten graven, moesgroenten kweken, het land bebouwen en het vlas en de wol tot garen spinnen en doeken weven. Op de voorgrond het in aanbouw zijnde legerdorp; op de achtergrond rechts de buitenmuur van de vesting en links als tegenstelling een Germaans gehucht met rieten hutten.
2,012 viewsfavorieten 3 times
Baumsargbestattung zur Bronzezeit , 1936 - The picture shows a Bronze Age (2000-1200 B.C.; Northern Europe since 1800 B.C.) funeral. The ceremony takes place in the early Bronze Age dunes (probably in Jutland, Denmark). The coffins are made of split and carved out tree trunks and decorated with flowers. The men are carrying swords and daggers as well as they attached swords to the coffin serving as grave goods.
795 viewsfavorieten 0 times
Bildtafel zur Vorgeschichte , 1963 - This chart shows art works, weapons, jewelry and graveyards from eight different historical periods in 5 times 8 columns (top down). I. Lower to middle Paleolithic 600000-4000 B.C.; II. Neolithic 4000-1800 B.C.; III. Bronze Age, 1800-1000 B.C.; IV. Hallstatt Culture 1000-500 B.C.; V. La Tène-Culture, 500-0 B.C VI. Roman Empire 0-400 A.C.; VII. Migration Period 400-800 A.C.; VIII. Viking Age 800-1000 A.C.
938 viewsfavorieten 0 times
Altnordische und Germanische Grabstätten , 1936 - This big chart shows seven different types of graves from different historical periods in seven times three columns. (On the left and on the right: tools, pottery and jewelry; in the centre: depictions of graves). 1. “Old Nordic megalithic tomb of the Young Stone Age (3000 B.C.)” You can see megalithic tombs made of huge blocks of stone, a passage tomb in the foreground and a smaller dolmen in the background. 2. “Barrow of Leuningen”. Early Bronze Age. First half of 2nd Millennium B.C.” Prehistoric graves were constructed by heaping up stones or earth. You can see an artificially decorated roof heaped up with lots of stones and earth. 3. “Tree Trunk Coffin from Jutland. Middle Bronze Age. Midst of 2nd Millennium B.C.” The tree trunk coffin a lengthwise split and caved tree trunk can already be found in the early Stone Age but mainly appears in the Early European Bronze Age. 4. “The royal tom of Seddin. Late Bronze Age around 800 B.C.” This barrow has a diameter of 85m and his 10 meters high. 5. “Ashes graves of the Iron Age. 800-500 A.C.” 6. “Tomb of Leuna. Early Iron Age around 300. A.C.” In this field of inhumations graves you can see skeletons and jars of silver, bronze and glass. 7. “Oseberg-grave. Finland. Viking-Age. Around 900 A.C.“ The Oseberg-ship, the grave of a Norwegian princess was discovered in 1903. You can see grave goods as tools, artificially carved carriages and slides in the right column of the picture.
823 viewsfavorieten 1 Tijd

Copyright © 2009 PixelDeluxe Interaction Design Rotterdam. All Rights Reserved.